மாஸ்க் மட்டுமே போதுமா?

நிறைய இடத்தில இப்ப போலீஸ்காரங்க என்ன பண்றாங்கன்னா வண்டியில்  வர்றவங்கள நிறுத்தி மாஸ்க் எங்க மாஸ்க் எங்கன்னு தான் கேக்குறாங்க.

 இதனால நிறைய மக்கள் என்ன மாஸ்க் போட்டுட்டு போனாலே போதும் இந்த வைரஸ் தொற்றிலிருந்து தப்பிச்சுக்கலாம், அப்படின்னு நெனச்சுக்கிட்டு விதவிதமா மாஸ்க் போட்டுக்கிட்டு சுத்த ஆரம்பிச்சுட்டாங்க.

 வைரஸ் தொற்று இருக்கிறவங்க மாஸ்க் போட்டு இருந்தா  அவங்ககிட்ட இருந்து வைரஸ் மற்றவர்களுக்கும் பரவாது அப்படிங்கறது என்னமோ உண்மைதான். ஆனா நம்மில் பல பேருக்கு  இந்த மாஸ்க்கை இப்படி பயன்படுதுவதென  தெரியிறதில்ல.

 நிறைய மாஸ்க் வகைகள் இருக்கு.
 ஒவ்வொன்றுக்கும் ஒவ்வொரு கெப்பாசிட்டி இருக்கு. அதாவது சில மணிநேரங்கள் மட்டுமே வைரஸ் கடத்தலை இந்த மாஸ்க்குகள் தவிர்க்கும்.

 இப்போ பல பேர் என்ன பண்ணிட்டு இருக்காங்க? ஒரே மாஸ்க்கை நாள் பூரா பயன்படுத்திட்டு இருக்காங்க. கிராமங்கள்ல நிலைமை இன்னும் மோசம் ஒரே மாஸ்க்கை நாலஞ்சு நாளைக்கு எல்லாம் பயன்படுத்திக்கொண்டே இருக்காங்க

மாஸ்க்கை கையால் வெளிப்பக்கம் தொடுவதே ஆபத்து ,நிறைய பேர் மாஸ்க்கை கழட்டி கழட்டி மறுபடியும் மறுபடியும் பயன்படுத்திக்கொண்டே இருக்காங்க.

 So மாஸ்க் மட்டும் மாட்டிகிட்டு வெளியில போயிட்டு வர்றது, மாஸ்க் எப்படி பயன்படுத்துவது என்று தெரியாமல் அதை பயன்படுத்துவது ரொம்ப ஆபத்தானது.

  அத்தியாவசிய தேவைகளுக்காக  வெளியே போகும் போது இந்த வைரஸ் தொற்றில் இருந்து நம்மை பாதுகாத்துக்க இருக்கும் வழிகள்
 சோசியல் டிஸ்டன்ஸ் அப்புறம் கை கழுவுதல், குறிப்பா வெளியே சுத்துற நேரங்கள்ல கை கழுவுவதற்கு முன்னால் முகத்தை தொடாமல் மிகவும் கவனமாக பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

 போலீஸ்காரர்களும்  தனியாக நடந்து வர்றவங்க அப்புறம் வண்டியில் வர்றவங்க இவங்களையெல்லாம் மாஸ்க் எங்கே என்று கேட்க அவன் கறிக்கடையில், காய் கடையில, சூப்பர் மார்க்கெட்டில், மளிகை கடையில இந்த மாதிரி இடங்கள்ல கூட்டங்கூட்டமாக நிக்கிற மக்கள்கிட்ட சோசியல் டிஸ்டன்ஸிங் பற்றி விழிப்புணர்வு கொடுத்து அனுப்பவும்.ரோட்ல தனியே நடந்து வர்றவங்க வண்டில வர்றவங்கள விட இந்த மாதிரி கூட்டமா நிக்கிறவங்க தான் ரொம்ப ஆபத்தானவங்க.

 எச்சரிக்கை மக்களே மாஸ்க் மட்டுமே  உங்களை பாதுகாக்காது.
Keep distance and Wash hands frequently. This is the only way to protect ourselves.

#social_distance
#hand_wash

மேலும் வாசிக்க "மாஸ்க் மட்டுமே போதுமா?"

	Tweet

சுற்றுச்சூழல்-நம்மால் என்ன முடியும்?

இன்று உலக சுற்றுச்சூழல் தினம்,

சுமார் கடந்த இருபது ஆண்டுகளாக சுற்றுச்சூழல் சீர்கேடு பற்றிய கவலைகள் நம் எல்லோரிடையே இருந்து வருகிறது.நாம் தான் கவலைப்பட்டாக வேண்டும்,நம்மால் தானே பிரச்சினையே!ஒரு தொழில்நுட்பம் வந்தால் அதை அளவுக்கதிகமாக அரவணைத்து, அடிமையும் ஆகி இறுதியில் அந்த வசதி இல்லாமல் இருக்கவே முடியாது என்ற நிலைக்கு ஆகிவிடுகிறோம்.

அதற்கு  சரியான உதாரணம் ப்ளாஸ்டிக்.இன்றைக்கு பிளாஸ்டிக் ஒழிப்போம் என்பதைக்கூட ஒரு ப்ளக்ஸ் போர்டு அடித்து தான் விழிப்புணர்வு பிரச்சாரம் செய்ய முடியும் என்கிற அளவுக்கு ஆகி இருக்கிறது.

நம்மால் என்ன செய்ய முடியும்?

இதோ..........

பல நேரங்கள்ல சாப்பிட போகும் போதோ,இல்ல மத்த நேரங்கள்ல கை கழுவுற சமயங்கள்ல என்ன பண்றோம்,தண்ணியை தொறந்து விட்டுட்டு கைய நனைச்சிட்டு சோப்பு போட்டு தேய்க்குறவரைக்கும் தண்ணி அது வாக்குல போய்க்கிட்டே இருக்கும்.கையை நனைச்சிட்டு சோப்பு போடுறவரைக்கும் தண்ணியை நிறுத்தலாமே!ஒரு அரை லிட்டர் தண்ணி மிச்சமானாலும்.............

இதே மாதிரி தண்ணி கசிவு இருக்குற பைப் ஏதாவது இருந்தா உடனடியா சரிசெய்வதும் பல லிட்டர் தண்ணீர் மிச்சப்படுத்தும்(யோவ் மெட்ராஸ் மாதிரி ஊருல தண்ணி கிடைக்குறதே கஷ்டமா இருக்கு இதுல நாங்க ஏங்க வீணாக்க போறோம்னு கொஞ்சம் பேரு கேக்குறாங்க போல)

 இது ஒரு சின்ன உதாரணம் இதைப்போல பல தருணங்களில்(காய்கறி கழுவுகையில்,பிரஷ் பண்ணும் போது), பல அரை லிட்டர்கள் வீணாவதை தவிர்க்கமுடியும்.முடியுமா?

அப்புறம் மின்சாரம்.இல்லாத விசயத்த பத்தி என்ன பேச்சு அப்படிங்கறீங்களா? அது தெரிஞ்ச விஷயம் தானே.சரி இருக்கறப்போ என்ன பண்ணலாம்.முக்கியமா வீட்டுல ஏதாவது குண்டு பல்ப் இருந்தா அதுக்கு குட்பை சொல்லுவோம்.இது மின்சார சிக்கனத்துக்கு மட்டுமில்ல உலக வெப்பமாதல் குறையவும் நிறைய உதவும்.பிளான் பண்ணி எலக்ட்ரானிக்ஸ் சாதனங்களை பயன்படுத்தினாலே இன்னும் கொஞ்சம் மின்சார செலவு கொறையும்.(இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல கரண்ட் சார்ஜ் உயர்த்தப்படும் போது ஆட்டோமேட்டிக்கா கொறையும்னு நினைக்கிறேன்)முக்கியமா ஏ.சியை சில்லுன்னு வைச்சு யூஸ் பண்ணாம 27-29 டிகிரி செல்சியஸ்ல பயன்படுத்துறது நல்லது(உடம்புக்கும்).

இன்னொரு கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் பெட்ரோலியபொருட்கள், பெட்ரோல்,டீசல்,சமையல் கேஸ் தவிர நாம தினமும் பயன்படுத்துற நிறைய பொருட்கள் பெட்ரோலியத்தோட வழித்தோன்றல்கள் தான்( by products)கிட்டத்தட்ட 5000 க்கும் மேல. http://www.ranken-energy.com/Products%20from%20Petroleum.htm (இந்த லின்க்ல பாத்தா தெரியும்).இந்த எல்லா பொருட்களையும் தேர்ந்தெடுத்து யூஸ் பண்றத குறைப்பது கஷ்டமான விஷயம்,நேரடியா நம்மால முடிஞ்சா அளவு சிக்னல்ல நிக்கும் போது என்ஜின் ஆஃப் பண்றது,தேவையில்லாம வண்டி எடுத்துக்கிட்டு சுத்துறத தவிர்க்கறது,திட்டமிட்ட பயணம்,குழுவா பயணிக்கறது,இது போல செய்யலாம்.இதே மாதிரி சமையல் கியாஸ் பயன்படுத்தும் போதும் திட்டமிட்டு செஞ்சா நிறைய மிச்சப்படுத்தலாம்.கியாஸ் மிச்சப்படுத்த சில டிப்ஸ்(கிளிக்கவும்)

இப்படியெல்லாம் பண்ணா எனக்கு என்ன பயன் அப்படின்னு கேக்குறவங்களுக்கு-இந்த உலகத்தின் கடைசி துளி தண்ணீர் ,கடைசி சொட்டு பெட்ரோல்,கடைசி மணித்துளி மின்சாரம் நீங்க மிச்சப்படுத்தியதா இருக்கும்.அந்த பெருமை உங்களுக்குத்தான்.


இன்னும் செய்ய வேண்டிய விஷயம் இன்னொன்று இந்த பதிவுகளில்
நெகிழா நெகிழி!!!   
விட்டுப்போவது எதை?  

இவற்றை செய்தால் மட்டும் போதுமா?
ஒன்றுமே செய்யாமலிருப்பதற்கு இவை கொஞ்சம் பரவாயில்லை.



-பட்டி ,டிங்கரிங் பார்க்கப்பட்ட பழைய பதிவு.
   

மேலும் வாசிக்க "சுற்றுச்சூழல்-நம்மால் என்ன முடியும்?"

	Tweet

ஜஸ்ட் மிஸ்ஸா?-அலட்சியம் வேண்டாமே

உன் வாழ்க்கை உன் கையில்,இது பாட்ஷா படத்தில் ரஜினி ஓட்டும் ஆட்டோவில் எழுதியிருந்த தத்துவம்,பன்ச் டையலாக் அட ஏதோ ஒண்ணு. விடுங்க விஷயம் என்னன்னா மார்ச் 4 தேசிய பாதுகாப்பு தினம்.நம்ம ஊர்ல தான் காதலர் தினத்தன்னைக்கு மட்டும் காதலை பத்தியும்,மகளிர் தினத்தில் மட்டும் மகளிர் குறித்தும் இன்ன பிற தினங்களில் அந்தந்தவற்றைப்பற்றியும் சிந்திப்பது,எழுதுவது,பொங்குவது ஏனைய பிற உணர்வுகளை காட்டுவதும் வேடிக்கையான வாடிக்கையாகிவிட்டது.ஒரு விதத்தில் யோசித்தால் இது போல அவற்றை(களை)யெல்லாம் அந்தந்த தினங்களிலாவது உணர்ந்து பார்க்க வாய்ப்பு கிடைப்பதில் மகிழ்ச்சியே.

என்ன?சரி,சரி சொல்ல வந்த மேட்டரை சொல்டு இடத்த காலி பண்ணவா?ஓகே விஷயம் மேட்டர் இதாங்க,ரஜினி பட டையலாக் மாதிரி பல சமயம் அவங்கவங்க வாழ்க்கை அவங்க கைல தாங்க இருக்கு.அதென்ன பல சமயம் அப்படின்னு ட்விஸ்ட் வைச்சு சொல்றேன்னு கேட்பவர்களுக்கு,சில சமயம் நமது பாதுகாப்பை பிறர் நிர்ணயிக்கிறார்கள்.உ.தா- டிரைவர்கள்.

நமது பாதுகாப்பு நம்மை மட்டுமல்ல,நம்மை,சார்ந்தவர்கள் சுற்றியுள்ளவர்கள்,சுற்றுப்புறம் எல்லாவற்றிக்கும் நலம் பயக்கும் என்பதை எல்லோரும் உணர வேண்டும்.நாம தெரியாம இல்ல அலட்சியமாக செய்யும் ஒரு விஷயம் ஒண்ணு நம்மள பாதிக்கும் இல்லன்னா கண்டிப்பா யாராவது ஒருவர் அல்லது பொருள் பாதிப்புக்குள்ளாவது நிச்சயமே.

ஜஸ்ட் மிஸ்.இந்த வார்த்தையை அலட்சியப்படுதாதீர்கள்.ஒவ்வொரு முறையும் ஜஸ்ட் மிஸ் ஆகாது.விபத்து நடக்க வாய்ப்பிருந்து விபத்தில் சிக்காமல் தப்பித்தால் அது போன்ற வாய்ப்பு மீண்டும் நிகழாமல் இருக்க என்னென்ன செய்ய வேண்டுமோ.அதை உடனே செய்வோம்.ஐந்தில் வளையாதது .........அதே தாங்க.அப்ப பெரியவங்க சொல்றது ஒண்ணு நாம செய்றது ஒண்ணா இருந்ததால இப்பவும் அப்படியே தொடருது பழக்கம்.

ஒரு வேலை செய்ய தொடங்குமுன் அதைப்பற்றி ஓரிரு கணம் யோசித்துவிட்டு நம்மால் செய்ய முடியுமா என முடிவெடுத்து பின் செய்யலாம்.தெரியாத வேலை(சரி வர கற்றுக்கொள்ளாமல்) செய்வதை நிறுத்தினாலே போதுமே.சிலசமயம் மனக்கட்டுப்பாடும் அவசியமாகிறது.எந்த பணி செய்வதாக இருப்பினும் வீட்ல கோவமா கிளம்பியோ,அலுவலகத்தை விட்டு எரிச்சலுடன் கிளம்பும்போதோ ,ஓரிரு வினாடிகள் வண்டி எடுக்குமுன் நிதானித்து அந்த உணர்வுகள் இல்லாமல் பயணத்தை தொடரலாம்.

                         

ஒவ்வொரு வேலைக்கும் அதை செய்வதற்கான சரியான பொருள்(tools) இருக்கிறது,அதே மாதிரி நிச்சயமாக பாதிப்பு ஏற்பட வாய்ப்புள்ள பணிகளுக்கு பிரத்யேக பாதுகாப்பு உபகரணங்களையும் பயன்படுத்துவது அவசியம்.ரொம்ப சொல்லிட்டே போற மாதிரி இருக்கு,இப்பத்தான் யோசிக்கிறேன் உண்மையிலே நம்ம முன்னோர்கள் அதிபுத்திசாலிகள்,எப்பர்ப்பட்ட விசயத்தையும் சில வரிகளில்,சில வார்த்தைகளில் சொல்லிவிடுவது வியப்பிலும் வியப்பு.இங்கே எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது வருமுன் காப்போம்.


நாளை இருப்பது நமக்காகத்தான்,பாதுகாப்போடு வரவேற்போம்.

நட்புடன்,

ம.கோகுல்.

மேலும் வாசிக்க "ஜஸ்ட் மிஸ்ஸா?-அலட்சியம் வேண்டாமே"

	Tweet

மாணவர்கள் விரும்பித்தான் படியில் தொங்குகிறார்களா?

கடந்த பதிவின்(வாசிக்காதவர்கள் அழுத்தவும்) தொடர்ச்சியாக அரசுப்பள்ளி மாணவர்கள் சந்திக்கும் போக்குவரத்து பிரச்சினைகள் பற்றி எழுதியதை பதிவிடுவதற்குள் நிகழ்ந்திருக்கிறது சென்னையில் மாநகரபேருந்து விபத்தில் சிக்கி நான்கு மாணவர்கள் பலியான சம்பவம்.சொல்லப்போனால் இந்த தொடர்பதிவு எழுதுவதற்கான எண்ணம் உருவானது இதைப்போன்ற ஒரு நிகழ்ச்சிதான்.

கடந்த மாதம் ஊருக்கு(இளம்பிள்ளை-இராசிபுரம்) சென்றிந்த போது ஓரு நகரப்பேருந்தில் பயணித்தபோது உதித்தது தான் இந்த எண்ணம்.அது எல்லோருக்கும் தெரிந்த பாஷையில் பீக் அவர். பேருந்து கிளம்பி இரண்டு மூன்று நிறுத்தங்களுக்குள் பேருந்து நிரம்பி வழிந்தது.ஒவ்வொரு நிறுத்தத்திலும் கிட்டத்தட்ட இருபது மாணவ மாணவிகள் கூடவே நான்கைந்து பயணிகள்.எள் போட்டால் எண்ணெயாக இறங்கும் அளவுக்கு கூட்டம் என மிகையாக சொன்னாலும் அது சரியாகத்தான் தோன்றுகிறது.

பலர் நினைப்பது போல உள்ளே இடம் இருந்தும் படியிலிருந்து உள்ளே செல்ல மறுக்கும் மாணவர்களில்லை அவர்கள்.சொல்லப்போனால் இரண்டாம் படி வரை சில மாணவிகளே நின்றுகொண்டு வந்தனர்.முன்புற படிக்கட்டிலும் பின்புற படிக்கட்டிலும் சுமார் பத்து பேர் தொங்கிக்கொண்டு வந்தனர்.ஒவ்வோர் நிறுத்தத்திலும் இறங்கி வலிக்கும் கைகளை தேய்த்து ஆசுவாசப்படுத்திக்கொண்டனர்.

பயணிகளே ஒவ்வொரு நிறுத்தத்திலும் ஏங்க ஸ்டாப்பில நிறுத்துறீங்க,இவ்ளோ கூட்டமா இருக்குல்ல,நிறுத்தாம போங்கனு சொல்றாங்க,கண்டக்டரோ நீங்க இப்டி சொல்றீங்க ஸ்கூல் டைமுக்கு இதாங்க பஸ்சு இத விட்டா அவங்க ஸ்கூல் போக முடியாது,நிறுத்தாம போனா அப்புறம் அடுத்த சிங்கிள் வரும் போது பஸ்ஸை மறிச்சு கலாட்டா பண்ணுவாங்க,இதெல்லாம் எங்கே போய் முடியப்போகுதோனு புலம்பினார்.

  

எப்படி பார்த்தாலும் ஒரு குறிப்பிட்ட நிறுத்தத்திலிருந்து(எல்லா ஊரிலும்) கிட்டத்தட்ட பத்திலிருந்து பதினைந்து கி.மீ பயணம் செய்கின்றனர் மாணவர்கள்.தனியார் பள்ளி வாகனங்களுக்கு மட்டும் எத்தனையோ விதிமுறைகள் விதிக்கபட்டுள்ளன( சிறுமி ஸ்ருதி மரணத்திற்கு பிறகே).ஆனால் அரசுப்பள்ளி மாணவர்களுக்கு அரசு பேருந்துகளில் இலவச பஸ்பாஸ் வழங்குவதுடன் நின்றுவிடுகிறது அரசின் கடமை.

ஒவ்வொரு வழித்தடத்திலும் பள்ளிநேரத்தில் எல்லா பேருந்துகளிலும் ஏதாவது பத்து,இருபது மாணவர்கள் தொங்கிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்.என்ன தான் தீர்வு? எல்லா வழித்தடங்களிலும் உள்ள பள்ளிகளில் எத்தனை இலவச பஸ்பாஸ்கள் வழங்கப்படுகிறது என்பதை கணக்கில் கொண்டு பள்ளி நேரங்களில் அந்தந்த வழித்தடங்களில் மாணவர்களுக்கான சிறப்பு பேருந்துகள் இயக்கலாம்.புதுச்சேரியில் இதைப்போன்ற ஒரு திட்டம் சிறப்பாக செயல்படுகிறது.அதாவது பல வழித்தடங்களில் கிட்டத்தட்ட பதினைந்திலிருந்து இருபத்தைந்து கி.மீ வரை பள்ளி நேரங்களில் மாணவர்களுக்கென ஒரு ரூபாய் கட்டணத்தில் சிறப்பு பேருந்துகள் இயக்கப்படுகின்றன.இதில் அரசுப்பள்ளி மட்டுமல்லாமல்தனியார் பள்ளி,கல்லூரி,பாலிடெக்னிக்,ஐ.டி.ஐ மாணவர்கள் உட்பட அந்த வழித்தடத்தில் உள்ள எல்லா கல்வி நிறுவனங்களுக்கும் அடையாள அட்டையை காட்டிவிட்டு ஒரு ரூபாய் கட்டணத்தில் போய் வரலாம்.இது மாதிரி ஒரு முயற்சியை தமிழகத்திலும் பரிசீலிக்கலாமே .....  

மாணவர்களை தண்டிப்பதோ,பேருந்து ஓட்டுனர்கள்,நடத்துனர்களை வஞ்சிப்பதையோ தவிர்த்து இதைப்போன்ற விசயங்களைப்பற்றி சிந்திக்கலாம்.இப்படியெல்லாம் செய்தும் படியில தான் தொங்குவேன் அப்டினு அடம புடிக்கறவங்கள "புடிங்க சார் புடிச்சு ஜெயில்ல போடுங்க சார்"

மேலும் வாசிக்க "மாணவர்கள் விரும்பித்தான் படியில் தொங்குகிறார்களா?"

	Tweet

மனிதனும் கடவுளாகலாம்

             

                                                  

மனிதா...

நீயும் கடவுளாகலாம் !

உன் விழிகளுக்கு

சாகாவரம் அளிப்பதனால் !!

                                 [ photo-thanks to my friend madhesh]

மீள்வு

மேலும் வாசிக்க "மனிதனும் கடவுளாகலாம்"

	Tweet

பாதுகாப்பு உணர்வு எப்போ வேணும்?

நமக்கு அன்றாட வாழ்வில் தேவையான அத்தியாவசியமானவை என்றால் நினைவுக்கு வருவது தண்ணீர்,உணவு,உடை,இருக்க இடம் இதுதான் உயிர் வாழ அத்தியாவசிய தேவை என சொல்லுவோம்.ஆனால் நமக்கு எல்லோருக்கு இருக்கும் பெரும்பாலும் நாம் மற்றவர்களுக்கு சொல்லும்(நானும் தான்)ஒரு விசயத்தை எப்போதுமே மறந்து விடுகிறோம்.அது பாதுகாப்பு உணர்வு.

                        

பாதுகாப்பு என்னெல்லாம் இருக்க வேண்டும்,சரி எப்போதெல்லாம் வேண்டும். சுருக்கமா சொல்லனும்னா எங்கேயும் எப்போதும் வேண்டும்.

பாதுகாப்பு வீட்டிலிருந்தே தொடங்க வேண்டும்.வீட்டில் பாதுகாப்பாக இருக்க வேண்டிய சில விஷயங்கள்.

1.மின்சாரம்

உபயோகமில்லாத பிளக்குகளை மூடி போட்டு வைப்பது.நாமாக மின் இணைப்பில் உள்ள குறைபாடுகளை சரி செய்ய முயல்வதை தவிர்ப்பது,குறைபாடுள்ள மின் சாதனங்களை இயக்காமலிருப்பது,grounding,earthing சரியாக உள்ளதா என பார்ப்பது போன்றவற்றை நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.

2.சமையல் எரிவாயு.

       

சமையல் எரிவாயு உபயோகம் பெரும்பாலும் எல்லோருடைய வீட்டிலும் இருக்கிறது.காஸ் சிலிண்டரை கவனத்துடன் கையாள பழகிக்கொள்ள வேண்டும்.காஸ் கசிவு என உணர்ந்தால் எல்லோரும் அறிந்ததைப்போல வீட்டின் எல்லா திறப்புகளையும் திறந்துவிட வேண்டும் .மின் இணைப்புகளை கண்டிப்பாக இயக்கக்கூடாது.முக்கியமாக கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய விஷயம் ஏதாவது சாதனம் இயங்கிக்கொண்டிருந்தால் அதனை அணைக்க முயலக்கூடாது.காஸ் கசிவு சமயத்தில் எந்த சுவிட்சுகளையும் ஆன் செய்யவோ,ஏற்கனவே ஆன் செய்துள்ள சுவிட்சுகளை ஆப் செய்யவோ கூடாது.டியூப்களை குறித்த கால இடைவெளியில் மாற்றவும். மேலதிக சமையல் எரிவாயு சிலிண்டர் பற்றிய தகவல்களுக்கு கிளிக் செய்க 

3.தண்ணீர் 

            

 தண்ணீரில் கூடவா ஆபத்து?ஆமாம்.இப்போது பெரும்பாலான வீடுகளில் தரைக்கு டைல்ஸ்,மார்பில்ஸ் பயன்படுத்துகிறோம்.இவற்றில் தண்ணீர் கொட்டி விட்டால் கண்ணுக்கு தெரியாது.வழுக்கும் வாய்ப்புகள் அதிகம்.தண்ணீர் கொட்டியவுடன் சுத்தம் செய்து விடுவது சாலச்சிறந்தது.அதே போல குளியலறையிலும் வழுக்காதவண்ணம் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும்.

அடுத்து சாலையில்

டூ வீலர்னா ஹெல்மெட்டும் ,கார்னா சீட் பெல்ட்டும் மறக்காம போட்டுக்கங்க.பஸ்ல போறீங்களா புட்போர்ட் வேணாமே.(பீக் அவர்ல கொஞ்சம் கஷ்டம்தான்).நாமாக வாகனம் ஓட்டும் போது கவனம் சிதறும்,நிலை தடுமாற வாய்ப்புள்ள சில தருணங்கள்-கண்ணில் தூசி விழுவது,தும்மல் வருவது,சாலையில் மிகப்பெரிய எதிரி திடீரென குறுக்கிடும் நாய்கள்,எந்த புத்துல எந்த பாம்பு இருக்குமோ அப்டிங்கற மாதிரி,எந்த சந்துல இருந்து எந்த நாய் வரும்னு தெரியாது.எதிர்பாராத நேரத்தில் எங்கிருந்தோ விருட்டென ஓடிவந்து திகிலூட்டும்.வண்டியில் மோதவில்லை என்றாலும் பதற்றத்தில் நாம் நிலை தடுமாற வாய்ப்பு அதிகம்.எனவே எந்த இடையூறு வந்தாலும் சமாளிக்க தகுந்த,உடனே வாகனத்தை கட்டுக்குள் கொண்டுவர ஏதுவான வேகத்தில் எப்போதுமே பயணம் செய்வது வரும் முன் காக்க உதவும்.இன்னுமோர் முக்கியமான பிரச்சினை இரவுப்பயணங்களில் முகப்புவிளக்கால் ஏற்படும் கண் கூச்சம்.கூடுமானவரை எதிர் வரும் வாகனங்களின் முகப்பு விளக்கை டிம் செய்ய சிக்னல் கொடுக்கவும்.பெரும்பாலான பெரிய வாகன ஓட்டிகள் விளக்கை டிம் செய்வதில்லை,நாம கொஞ்சம் நிதானிச்சு போக வேண்டியதுதான்.

பணி புரியும் & மக்கள் கூடும் இடங்கள்

பணி புரியும் இடங்களில் செய்யும் பணிக்கு ஏற்ப பாதுகாப்பு சாதனங்களை (Personal ProtectiveEquipments)தயக்கமின்றி உபயோகப்படுத்த வேண்டும்.பணிக்கு ,உடலுக்கு இடையூறாக பாதுகாப்பு சாதனங்களை ஒரு போதும் நினைக்கக்கூடாது.நாம் பணி புரியும் இடங்களிலும்,மக்கள் அதிகமாக கூடும் இடங்களிலும் அவசரகாலத்தில் பின் பற்றவேண்டியவை பற்றி அடிக்கடி ஒத்திகை( mock drill) செய்து பார்க்கலாம்.இந்த இடங்களில் இருக்கக்கூடிய அவசர காலத்தில் பயன்படுத்தும் சாதனங்களை இயக்க கற்றுக்கொள்ளவேண்டும்.fire extingusher,fire hose போன்றவை.மேலும் அவைகளை அவசர காலங்களில் எடுத்து பயன்படுத்தும்வகையிலும் ,சுலபமாக அணுக முடிந்த  இடங்களில் வைக்க வேண்டும்.( சென்னையில் ஒரு தியேட்டரில் fire extingusher ஏணி போட்டு எடுக்கும் உயரத்தில் இருந்ததை பார்த்தேன் ). ........

ஒரு நாள் வாழ்க்கையில் இவ்வளவு விசயங்களில் பாதுகாப்பாக இருக்கவேண்டியிருக்கிறது.எனவே பாதுகாப்பு உணர்வை நமக்குள் எப்போதும் தூங்க வைக்காமல் விழிப்புடன் இருக்க வைப்போம்.நலமுடன் வாழ்வோம்.நல்லா இருப்போம்,நல்லா இருப்போம் ,எல்லோரும் நல்லா இருப்போம்.

உங்களுக்கு தெரிந்த பாதுகாப்பு குறித்த தகவல்களைப்பகிரவும்.

மேலும் வாசிக்க "பாதுகாப்பு உணர்வு எப்போ வேணும்?"

	Tweet

ஒரு சொட்டு தண்ணீர்,சில துளி பெட்ரோல்,சில மணித்துளி மின்சாரம்.....

இப்போ சொல்லப்போற சில விஷயங்கள்,அந்நியன் படத்துல விக்ரம் (ஷங்கர்,சுஜாதா மூலமா)சொன்னது போல இருக்கும்.நம்ம ஒவ்வொருதருக்குள்ளும் ஒரு அந்நியன் ஒளிஞ்சுக்கிட்டு இருக்கான்.ஆனா எப்பவும் தூங்கிக்கிட்டே இருப்பான்.அவன அப்பப்ப சோடாவோ,பச்சைத்தண்ணியோ எது கிடைக்குதோ அதை தெளிச்சு எழுப்பலாம்னு ஒரு முயற்சி.ஆனா ஒரு சின்ன மாற்றம் அன்னியன் மாதிரி நினைக்கணும் அம்பி மாதிரி  செயல்படனும்.

விசயத்துக்கு வருவோம். பல நேரங்கள்ல சாப்பிட போகும் போதோ,இல்ல மத்த நேரங்கள்ல கை கழுவுற சமயங்கள்ல என்ன பண்றோம்,தண்ணியை தொறந்து விட்டுட்டு கைய நனைச்சிட்டு சோப்பு போட்டு தேய்க்குறவரைக்கும் தண்ணி அது வாக்குல போய்க்கிட்டே இருக்கும்.கையை நனைச்சிட்டு சோப்பு போடுறவரைக்கும் தண்ணியை நிறுத்தலாமே!ஒரு அரை லிட்டர் தண்ணி மிச்சமானாலும்.............

இதே மாதிரி தண்ணி கசிவு இருக்குற பைப் ஏதாவது இருந்தா உடனடியா சரிசெய்வதும் பல லிட்டர் தண்ணீர் மிச்சப்படுத்தும்(யோவ் மெட்ராஸ் மாதிரி ஊருல தண்ணி கிடைக்குறதே கஷ்டமா இருக்கு இதுல நாங்க ஏங்க வீணாக்க போறோம்னு கொஞ்சம் பேரு கேக்குறாங்க போல)

 இது ஒரு சின்ன உதாரணம் இதைப்போல பல தருணங்களில்(காய்கறி கழுவுகையில்,பிரஷ் பண்ணும் போது), பல அரை லிட்டர்கள் வீணாவதை தவிர்க்கமுடியும்.முடியுமா?

அப்புறம் மின்சாரம்.இல்லாத விசயத்த பத்தி என்ன பேச்சு அப்படிங்கறீங்களா? அது தெரிஞ்ச விஷயம் தானே.சரி இருக்கறப்போ என்ன பண்ணலாம்.முக்கியமா வீட்டுல ஏதாவது குண்டு பல்ப் இருந்தா அதுக்கு குட்பை சொல்லுவோம்.இது மின்சார சிக்கனத்துக்கு மட்டுமில்ல உலக வெப்பமாதல் குறையவும் நிறைய உதவும்.பிளான் பண்ணி எலக்ட்ரானிக்ஸ் சாதனங்களை பயன்படுத்தினாலே இன்னும் கொஞ்சம் மின்சார செலவு கொறையும்.(இன்னும் கொஞ்ச நாள்ல கரண்ட் சார்ஜ் உயர்த்தப்படும் போது ஆட்டோமேட்டிக்கா கொறையும்னு நினைக்கிறேன்)முக்கியமா ஏ.சியை சில்லுன்னு வைச்சு யூஸ் பண்ணாம 27-29 டிகிரி செல்சியஸ்ல பயன்படுத்துறது நல்லது(உடம்புக்கும்).

இன்னொரு கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் பெட்ரோலியபொருட்கள், பெட்ரோல்,டீசல்,சமையல் கேஸ் தவிர நாம தினமும் பயன்படுத்துற நிறைய பொருட்கள் பெட்ரோலியத்தோட வழித்தோன்றல்கள் தான்( by products)கிட்டத்தட்ட 5000 க்கும் மேல. http://www.ranken-energy.com/Products%20from%20Petroleum.htm (இந்த லின்க்ல பாத்தா தெரியும்).இந்த எல்லா பொருட்களையும் தேர்ந்தெடுத்து யூஸ் பண்றத குறைப்பது கஷ்டமான விஷயம்,நேரடியா நம்மால முடிஞ்சா அளவு சிக்னல்ல நிக்கும் போது என்ஜின் ஆஃப் பண்றது,தேவையில்லாம வண்டி எடுத்துக்கிட்டு சுத்துறத தவிர்க்கறது,திட்டமிட்ட பயணம்,குழுவா பயணிக்கறது,இது போல செய்யலாம்.இதே மாதிரி சமையல் கியாஸ் பயன்படுத்தும் போதும் திட்டமிட்டு செஞ்சா நிறைய மிச்சப்படுத்தலாம்.கியாஸ் மிச்சப்படுத்த சில டிப்ஸ்(கிளிக்கவும்)

இப்படியெல்லாம் பண்ணா எனக்கு என்ன பயன் அப்படின்னு கேக்குறவங்களுக்கு-இந்த உலகத்தின் கடைசி துளி தண்ணீர் ,கடைசி சொட்டு பெட்ரோல்,கடைசி மணித்துளி மின்சாரம் நீங்க மிச்சப்படுத்தியதா இருக்கும்.அந்த பெருமை உங்களுக்குத்தான்.புது வருஷம் வேற பொறக்கப்போகுது,இந்த வருசத்துல இத செஞ்சு பாக்கலாமா?

மேலும் வாசிக்க "ஒரு சொட்டு தண்ணீர்,சில துளி பெட்ரோல்,சில மணித்துளி மின்சாரம்....."

	Tweet

உப்புள்ள பண்டமும் குப்பையிலே! இது நியாயமா?

நியூட்டனின் மூன்றாம் விதி எல்லோருக்கும் நல்லா தெரிந்திருக்கும்,ஒவ்வொரு வினைக்கும்(செயலுக்கும்)அதற்கு சமமான எதிர்வினை இருக்கும் என்பதுதான்.நாம ஒரு இடத்துல ஏ.சி போட்டுக்கிட்டு சிலு சிலு ன்னு அனுபவிச்சிக்கிட்டு இருக்கும் அதே நேரத்துல எங்கேயோ நாம் அனுபவிக்கும் குளுமைக்கு ஏற்ப அதே அளவு வெப்பம் உருவாகிக்கிட்டு இருக்கும்.

இது மாதிரி பல விசயங்களை சொல்லலாம்.இன்றைய தேதியில் திருமணம் போன்ற நிகழ்ச்சிகளுக்கு இந்தியாவில் பெருமளவில் பணம் செலவளிக்கப்படுவதாக ஒரு புள்ளிவிபரம் கூறுகிறது.இவ்வாறு செய்வது அவரவர் தனிப்பட்ட விஷயம்.ஆனால் இது போன்ற விழாக்களில் விருந்தின் போது வீணாக்கப்படும் உணவு? எந்த அளவுக்கு உணவு வீணாக்கப்படுகிறதோ,அந்த அளவுக்கு உணவு தேவைப்படும் மக்களுக்கு உணவு மறுக்கப்படுகிறது.என்ன மொட்டைத்தலைக்கும் முழங்காலுக்கும் முடிச்சி போடுற மாதிரி இருக்கா?கொஞ்சம் யோசிச்சு பாருங்க சுத்தி வளைச்சு உண்மை இந்த இடத்தில வந்து நிற்கும்.

பல நிகழ்ச்சிகளின் இன்றைக்கு காணும் சூழல்,விருந்து துவங்கும் முன்பாகவே இலையில் எல்லா பதார்த்தங்களும் வைக்கப்பட்டு விடுகின்றன.அந்த உணவு வகைகள் பிடித்தாலும் சரி,பிடிக்காவிட்டாலும் சரி.அதே போல சில உணவுகள் சிலருக்கு ஒத்துக்கொள்ளாது,ஆனால் அவையும் பரிமாறப்பட்டிருக்கும்.குழந்தைகள் அமரும் இலைகளில் கூட பெரியவர் சாப்பிடும் அளவிற்கு உணவு.

இது எல்லாம் முதல் பந்தியில் தான் அடுத்தடுத்த பந்திகளில் காத்திருந்து தான் உட்காரமுடிகிறது என்று சொன்னாலும்,என்ன பரிமாறப்படுகிறது என பார்ப்பதற்குள் இலையில் வைத்துவிடுவார்கள்.பெரும்பாலான விருந்துகளில் கணிசமான அளவில் நிச்சயமாக உணவுப்பொருட்கள் வீணாகிறது.விருந்துகளில் தான் என்று மட்டுமல்ல ஹோட்டல்களில் சாப்பிடும் போதும் அளவுக்கதிகமாக ஆர்டர் செய்தது விட்டு பாதி சாப்பிட்ட்ப்போவது அல்லது சிலர் வேண்டுமென்றே சாப்பிடாமல் பாதி வைத்துவிட்டு போவதும் நடக்கிறது.தெரியாத  உணவு வகைகளை ஆர்டர் பண்ணிட்டு சுவை பிடிக்காம சாப்பிட முடியாமலும்,சில சமயம் ஆர்டர் செய்த உணவு அளவு அதிகமா இருப்பதும் வீணாவதற்கு காரணமாகுது.  

தீர்வு தான் என்ன? புதுடெல்லியில் இது போன்ற விழாக்களில் வீணாகும் உணவுப்பொருட்களை சேகரித்து உணவில்லாதவர்களுக்கு வழங்கும் வங்கி ஒன்றை துவக்குவதற்கான ஏற்பாடுகள் கடந்த செப்டம்பரில் துவக்கப்பட்டுள்ளது.இது எந்த அளவுக்கு வெற்றி பெரும் என்று தெரியவில்லை. நாம் அரசை எதிர்பாராமல் அந்தந்த ஊர்களில் இருக்கும் ஏதாவது சேவை நிறுவனங்களை அணுகி பரிமாறப்படாமல் மீதியான உணவுகளை அந்தந்த பகுதிகளில் இயங்கும் ஏதாவது இல்லங்களுக்கு வழங்குமாறு ஏற்பாடு செய்யலாமே!ஹோட்டல்களிலும் தெரியாத உணவுகளை ஆர்டர் செய்யும் போது அதைப்பற்றி தெரிந்துகொண்டு ஆர்டர் செய்தால் நலம்,அது மட்டுமல்லாமல் சும்மா பேருக்கு சாப்பிட உக்காந்து  ஸ்டைலுக்கு கொஞ்சமா கொறிச்சுட்டு போகும் பழக்கம் யாருக்காவது இருந்தால் தயவு செய்து அதை மறந்துட சொல்லி சொல்லுங்கள்.

பின்குறிப்பு – மீதமான உணவுகளை உரியவர்களுக்கு சேர்க்கும் உங்களுக்கு தெரிந்த வழிகளையும் ,கருத்துக்களையும் தெரிவிக்க வேண்டுகிறேன்.

பிற்சேர்க்கை -நண்பர் K.R.விஜயன் அவர்களும் இது குறித்து ஒரு பதிவு எழுதியுள்ளார் அதன் இணைப்பு.க்கு கிளிக்கவும்.

மேலும் வாசிக்க "உப்புள்ள பண்டமும் குப்பையிலே! இது நியாயமா?"

	Tweet

குடிகாரன் பேச்சு விடிஞ்சா ???

ஏண்டா இன்னைக்கு ஊருக்கு கிளம்பினோம் என்று அந்த பேருந்து நிலையக்கூட்டத்தை பார்த்தவுடன் தலையில் அடித்துக்கொண்டான்  கபிலன்.எல்லாரும் அப்படி எங்கதான் போறாங்க என ஒவ்வொருத்தரையும் நிறுத்திக்கேட்க துடித்தான்.திருப்பி அதே கேள்வி அவனிடம் யாராவது கேட்டால்.?அதனால் பல்லைக்கடித்துக்கொண்டு வரப்போகும் பேருந்துக்காக காத்திருந்தான்.

பேருந்துக்கட்டணம் ஏத்தியதும் புலம்பித்தள்ளியவர்கள் இப்ப சகஜமாகி பயணத்தை தொடர்வது வியப்பைத்தந்தாலும், நம்மால் என்ன செய்யமுடியும் என்ற மக்களின் ஆதங்கம் கண் முன்னே விரிந்தது.இப்படித்தான் போராட எவ்வளவோ விஷயங்கள் இருந்தும் ஒரு சிலர் தான் போராடவும் குரல் கொடுக்கவும் செய்கிறார்கள்.மக்களைப்பொருத்தவரை அவர்களுக்கெல்லாம் நேரமிருக்கிறது நமக்கெல்லாம் வேலையிருக்கிறது என்ற எண்ணம்.

                  

மனதுக்குள் ஏதேதோ ஓடிக்கொண்டிருக்க சட்டென்று எல்லோரும் பரபரப்பானார்கள்.ஆமாம் பேருந்துதான் வந்தது.இடம் பிடிக்க என்னென்ன தகிடுதத்தம் செய்ய முடியுமோ எல்லாம் நிகழ்ந்தது.பயிற்சியில்லாத நான் தோற்றுப்போனேன்.சரி யாராவது ஒருத்தர் தனி ஆளா சீட்டு போட்டிருப்பார் என நினைத்து பஸ்சுக்குள் நுழைந்து துழாவினேன்.ரெண்டு ஆள் சீட் ஒன்றில் ஒரு துண்டு கிடந்தது.சரி இதில் உக்காந்துக்குவோம் ஒருத்தரா இருந்தா நம்ம அதிர்ஷ்டம் இல்லேன்னா இறங்கி அடுத்த வண்டியப்பாப்போம்னு அந்த சீட்டில் அமர்ந்தேன்.

              

கூட்டத்தில் ஒருத்தரு என்னைப்பாத்துக்கிட்டே வந்தாரு.அவரு மட்டும் இந்த சீட் போட்டவரா இருக்கக்கூடாதுன்னு நினைச்சுக்கிட்டேன்.ஏன்னா அவர பாத்தவுடனே தெரிஞ்சுது நல்லா குடிசிருக்காருன்னு,அதுக்குள்ளே பஸ் வேற கிளம்பிடுச்சு,எதிர்பார்த்த(பார்க்காத)மாதிரியே அவருதான் என் பக்கத்தில வந்து ஒக்காந்தாரு.எந்த ஊரு தம்பி?என்றார்.எனக்கு அடிக்காமலே போதை ஏறியது.ஊரை சொன்னேன்.அட எனக்கும் பக்கத்து ஊர்தான் என ஆரமித்து பேச இல்லை உளற ஆரம்பித்தார்.நடுவில் கண்டக்டரிடம் இருபது ரூபாய் கொடுத்து விட்டு நூறு ரூபாய் என பஞ்சாயத்து வேறு.என்னை என்ன குடிசிருக்கேன் ன்னு ஏமாத்தப்பாக்குறியா?இல்ல என்கிட்டே காசு இருக்காதுன்னு நெனைக்கறியா என டவுசர் பாக்கெட்டிலிருந்து ஒரு நூறு ரூபா கட்டு எடுத்து ஆட்டிக்கொண்டே பாத்தியா?ன்னார்.நான் ஜன்னலோரம் திரும்ப கண்டக்டர் என்னைய கோத்துவிட்டார் .வேண்ணா அவரையே கேட்டுப்பாரு அப்படின்னார்.ஏந்தம்பி நான் எவ்வளவு கொடுத்தேன் நீங்க சொல்லுங்க நான் கேக்குறேன் வேற எவன் சொன்னாலும் கேக்க மாட்டேன்.நான் இருவது ரூவாதாங்க கொடுத்தீங்கன்னேன்.இந்த படிச்ச புள்ள சொல்றதால விடறேன்.யாரையும் ஏமாத்தக்கூடாது தெரியுதா?நீங்களாவது சொல்றீங்கலேன்னு மனசுக்குள் சந்தோசம் பின்னே கம்பெனியில நீயெல்லாம் என்னத்த படிச்சுட்டு வந்தேன்னு கேக்குராங்களே?

                    

பஞ்சாயத்து முடித்து உக்கார்ந்தவர் பணத்தை மேல்பாக்கேட்டில் வைத்தார்.அது வெளியே துருத்திக்கொண்டு இருந்தது.செல்போனை எடுத்து பேச ஆரமித்தார்,அவரது மனைவி போலிருக்கிறது,குடித்திருப்பதை கண்டிபிடித்து திட்டுவதும் இவர் கெஞ்சுவதும் அவரது பேச்சில் தெரிந்தது.பேசி முடித்து செல்போனையும் சட்டைப்பாக்கேட்டிலே வைத்தார் ஏற்கனவே பணம் துருத்திக்கொண்டிருக்க இப்போ பணமும் செல்போனும் கீழே விழும்படி இருந்தது.சொல்லலாமா வேணாமா என மனதுக்குள் பட்டி மன்றம் நடத்தி.ஏங்க பணம் விழப்போகுதுன்னு சொன்னேன்.ம்ம்ம்என்னதான் தன்னியடிசாலும் நான் ஸ்டடியா இருப்பேன் ன்னார்.இதுக்குதான் யோசிச்சேன்.சரி நமக்கென்னன்னு மேலே பேசுவதை தவிர்த்து ஜன்னலோரமாய் பார்வையை திருப்பிக்கொண்டு கண்ணை மூடிக்கொண்டேன்.அவர் தூங்கி தூங்கி மேலே விழுந்தவண்ணம் இருந்தார்.

பணத்தையும் கவனித்தபாடில்லை.நல்ல வேளையாக எனது ஊர் வந்தது.அப்பாடா என இறங்கிக்கொண்டேன்.

ரெண்டுஊர் தள்ளி கண்டக்டர் தூங்கிக்கொண்டிருந்தவரின் தோளைதட்டி யோவ ஊர் வந்துடுச்சுய்யா!எறங்குன்னு அதட்ட அரக்கப்பரக்க இறங்கினார்.எறங்குகையில் பாக்கெட்டைத்தொட்டவர் அதிர்ந்து அய்யய்யோ என் பணத்தையும் போனையும் காணோம் என அலறினார்!பாக்கேட்டுலதான் வைச்சிருந்தேன் எங்க போச்சுன்னு தெரியலையே,அதை வைச்சுத்தான இந்த மாசம் வூட்டுல பொழப்பு நடத்தணும்னு தெளிந்து புலம்பினார்.யோவ பணத்த வைச்சுக்கிட்டு ஒழுங்கா வராம இப்படி போதைய போட்டுக்கிட்டு வந்தா இப்படிதான்யா நடக்கும்.பக்கத்துல யாரு இருந்தா தெரியுமா?தெரியல்லையா பக்கத்து ஊர் தம்பி பாத்தா படிச்ச புள்ளை மாதிரி இருந்தது.பக்கத்து ஊரும இருக்கிறது ஏன்யா இப்பல்லாம் திருடன்லாம் படிச்சவன் மாதிரித்தான்யா வேசம் போடுறான்.நாமதான் ஜாக்கிரதையா இருக்கணும் பொ இப்ப புலம்பி என்ன பண்றது எறங்கு டைம் ஆகுதுன்னு எறக்கிவிட்டுட்டு பஸ் புறப்பட்டது.

                     

 ஐயோ புள்ளைக்கு ஸ்கூலுக்கு,வீட்டுக்கு சாப்பாடுக்கு எல்லாத்துக்கும் வைச்சிருந்த பணம் இப்படிபோச்சே ன்னு கதறினான்.புலம்பியபடி வீட்டைநோக்கி நடையைகட்டினான்.வீட்டுக்குப்போனவுடன் பொண்டாட்டியையும்,குழந்தையும் பார்த்தவுடன் அழுகை வெடித்துக்கொண்டு வந்தது.பணமெல்லாம் போச்சுடி கண்ணு,இந்த பாழாப் போன குடியால எல்லாம் போச்சுடி ன்னு புலம்ப ஆரம்மித்தான்.சத்தியமா இனிமே குடிக்க மாட்டேன்டி நம்ம புள்ளை மேல சத்தியம்.

                   

இனி நடந்தது........

அடுத்தநாள் காலை அவனது மனைவியின் செல்போன் அடித்தது.பேசியது கபிலன் தான்.ஊர் பேருந்து நிலையத்தில் இருப்பதாக கூறி தான் தான் பணத்தையும் செல்போனையும் எடுத்த்துச்சென்றதாய் கூறி வந்து வாங்கிக்கொல்லுமாறு கூறினான்.போய் பணத்தை வாங்கிக்கொண்டு ஐயா சாமி என் கண்ணை தொறந்துட்டய்யா இனிமே வாழ்க்கையில குடிப்பக்கம் தலை வைச்சு கூட படுக்க மாட்டேன்னு சொன்னான்.

கபிலன் மனதுக்குள் குடிகாரன் பேச்சு விடிஞ்சாப்போச்சு பழமொழி நினைவுக்கு வந்தாலும் ஒரு மனநிறைவுடன் பேருந்துக்கு காத்திருக்க ஆரம்பித்தான்.

மேலும் வாசிக்க "குடிகாரன் பேச்சு விடிஞ்சா ???"

	Tweet